Machine to Machine: de echte breedbandvreter?

Geplaatst op: 05-03-2010 door Paul Teixeira

Een bevriende ondernemer heeft mij onlangs aan het denken gezet. Zijn bedrijf brengt een Software as a Service-concept aan de man voor ondernemingen die bijvoorbeeld real time de temperatuur van goederen willen bewaken. Slim. Zo slim zelfs dat McDonalds (de hamburgerketen, voor alle duidelijkheid) een wereldwijd contract met zijn bedrijf heeft getekend. En de RIVM (voortaan zijn alle koelkasten met vaccins goed op temperatuur) overigens ook. Niet slecht voor een redelijk onbekend bedrijfje uit Almere.

Maar toch: niets schokkends, zullen de technofielen onder u verzuchten. Klopt, het idee is niet van wereldveranderende aard. De wereldvrede wordt er inderdaad voorlopig niet dichterbij door gebracht. Maar wat wel opmerkelijk is, is het feit dat de ‘monitoring’ op afstand gebeurt. Via mobiele breedbandcommunicatie. Genoeg aanleiding voor een operator als Vodafone om met mijn bevriende ondernemer met alle liefde een samenwerkingsovereenkomst aan te gaan. Want Machine to Machine-communicatie zal (zo stelt bijvoorbeeld marktonderzoeker Gartner ook) een leeuwendeel van de mobiele data-bandbreedte opsouperen.

M2M, zoals het fenomeen inmiddels is afgekort door de acronyniemen-happy ict-gemeente, heeft ongekende implicaties voor de mobiele netwerkinfrastructuur. Vergeet het versturen van sms’sjes, mms’jes en het surfen naar websites via de smartphone. Wat echt een behoorlijk aantal bits gaat consumeren op de netwerken van de diverse operators, is de continue communicatie tussen machines. Of het nu een koelkast van de RIVM is, een container vol hamburgers van McDonalds of een koffieautomaat van Douwe Egberts: die apparaten zorgen voor een niet aflatende stroom berichten.

Zonder dat u het weet, zijn er in uw bedrijfsvestiging straks (of wie weet: nu al) een enorme hoeveelheid apparaten aan het babbelen met hun makers. De kopieermachine kwettert over het aantal kopietjes die er zijn gemaakt gedurende de afgelopen werkdag, uw fonkelnieuwe high speed kleurenlaserprinter geeft nog even de status van zijn toner cartridges door en zelfs de espresso machine overlegt met zijn fabrikant over de tijd die het heeft voordat de servicemonteur moet langskomen om de diverse onderdelen schoon te spuiten. Het vervelende nieuws voor u is dat die communicatierekening door iemand moet worden betaald. In de eerste instantie ligt die betalingsverplichting bij de leverancier van het desbetreffende apparaat. Maar die gaat het heus doorberekenen aan u, de klant.

Grote kans dat u straks op het periodieke overzicht van uw servicecontract van de kopieermachineboer een aardig bedrag onder het kopje ‘Communicatie’ ziet staan. En dat is alleen nog maar het geval als u het treft dat de onderneming in kwestie een kristalheldere factuur verstuurt. Bij anderen is het gewoon ergens in de vele posten verwerkt.

Voor operators zijn de kwebbelzieke apparaten ook een uitdaging. Je investeert immers een behoorlijk aantal euro’s in geavanceerde netwerkinfrastructuur om klanten in staat te stellen een aardig bedrag te betalen voor snelle mobiele dataverbindingen en dan gaat plotseling allerhande hardware van diverse signatuur de bandbreedte claimen. Op kortere termijn is dat fijn, want meer omzet. Maar straks gaat de grote massa consumenten klagen dat het netwerk van de desbetreffende operator wel erg traag is. Tijd om over te stappen. Tja.

Machine to Machine-communicatie is het digitale equivalent van de sluipmoordenaar. Zonder dat iemand het door heeft, vreet het kostbare bandbreedte. En de rekening? Ach, uiteindelijk krijgt u die – wellicht zonder het te beseffen – gepresenteerd. Maar dan heeft u wel altijd correct gekoelde hamburgers en een heerlijk smakende espressso. Ach, elk nadeel hep z’n voordeel, zoals een bekende Nederlandse volksfilosoof ooit heeft gezegd.